ვერსალი — ადგილი, სადაც ყოველთვის გინდა დაბრუნება

ლიონიდან მანქანით გავემგზავრეთ. ბევრი ვიზიტორი პარიზში ჩერდება და იქიდან მიემართება ვერსალისკენ, მაგრამ ჩვენ შეგნებულად ავირჩიეთ სასტუმრო თავად ვერსალში, ერთ-ერთ მშვიდ და რეზიდენციალურ უბანში. პარიზის აჩქარებული რიტმისთვის არ ვიყავით ჩასული. გვინდოდა რამდენიმე დღე უფრო მშვიდ გარემოში გაგვეტარებინა და სრულად შეგვეგრძნო იმ ადგილის ატმოსფერო, რომლის ნახვაც ასე ძალიან მინდოდა წლების განმავლობაში.

ვერსალში ჩასვლისთანავე განსაკუთრებული სიმშვიდე ვიგრძენი. თითქოს ქალაქს საკუთარი ტემპი ჰქონდა — უფრო ნელი, უფრო დახვეწილი და უფრო ელეგანტური.

განსაკუთრებით მომეწონა სასახლემდე მიმავალი ფართო ხეივანი. ყოველი ნაბიჯით უფრო ახლოვდები ვერსალთან და თანდათან ხვდები, რომ ჩვეულებრივ სასახლეს კი არა, ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ სიმბოლოს უახლოვდები.

მანქანა სასტუმროში დავტოვეთ და ფეხით გავემართეთ სასახლისკენ.

დღემდე ვფიქრობ, რომ საოცრად გაგვიმართლა.

ეს პანდემიის პერიოდი იყო და ვიზიტორების რაოდენობა ძალიან მცირე იყო.
მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მონახულებადი სასახლე თითქმის ცარიელი დაგვხვდა.
არ იყო ხმაური, არ იყო ხალხმრავლობა, არ იყო უსასრულო რიგები.

შეგვეძლო მშვიდად გვევლო დარბაზებში, დაგვეთვალიერებინა თითოეული დეტალი და სრულად შეგვეგრძნო ამ ადგილის განსაკუთრებული ატმოსფერო.

ვერსალის სასახლეში შესვლისთანავე განსაკუთრებულ შთაბეჭდილებას ახდენს მეფისა და მარი ანტუანეტას აპარტამენტები. ძნელია წარმოიდგინო, რომ სწორედ ამ ოთახებში ცხოვრობდნენ ადამიანები, რომელთა სახელებიც დღემდე ისტორიის წიგნებში გვხვდება.

განსაკუთრებით შთამბეჭდავი იყო სარკეების დარბაზი — ვერსალის ყველაზე ცნობილი და სიმბოლური სივრცე. უზარმაზარი ფანჯრები, სარკეების უსასრულო რიგები და დარბაზში შემოსული ბუნებრივი სინათლე ისეთ ატმოსფეროს ქმნის, რომ რამდენიმე წუთით უბრალოდ ჩერდები და სივრცეს აკვირდები.

დიდი ინტერესით დავათვალიერეთ სასახლეში გამოფენილი ავეჯი, ხელოვნების ნიმუშები, სამეფო ნივთები და სხვადასხვა ეპოქის არტეფაქტები, რომლებიც საფრანგეთის ისტორიის მნიშვნელოვან ფრაგმენტებს ინახავენ.

მაგრამ ყველაზე მეტად მახსოვს ის ხედი, რომელიც სარკეების დარბაზის მაღალი ფანჯრებიდან იშლებოდა.

ვერსალის ბაღები, მათი სრულყოფილი სიმეტრია, შორამდე გაწოლილი ხეივნები, შადრევნები და ჰორიზონტამდე გაშლილი მწვანე სივრცე ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს, თითქოს მთელი ეს სილამაზე უსასრულობაში გრძელდება.

ვესტუმრეთ ასევე დიდ ტრიანონსა და პატარა ტრიანონს — ადგილებს, სადაც სამეფო ოჯახი სასახლის ოფიციალური ცხოვრებისგან დროებით ისვენებდა და უფრო მშვიდ გარემოში ატარებდა დროს.

მიუხედავად იმისა, რომ წლების განმავლობაში არაერთ ფოტოზე მქონდა ნანახი, რეალობაში მათი მასშტაბი და სილამაზე სრულიად განსხვავებულ ემოციას იწვევს. ეს ის ადგილია, სადაც შეგიძლია უბრალოდ იარო, გაჩერდე და დატკბე გარემოთი.