ნიცა — ფრანგული რივიერის შარმი, რომელიც არასოდეს გბეზრდება

ნიცა იმ ქალაქების კატეგორიას ეკუთვნის, სადაც აუცილებლად სანახავი ადგილების სიის შესრულება სულაც არ არის მთავარი. პირიქით — მისი ხიბლი ხშირად სწორედ მაშინ იგრძნობა, როდესაც არაფერს გეგმავ. უბრალოდ მიუყვები Promenade des Anglais-ს, ცოტა ხნით ჩერდები ზღვის სანახავად, შემდეგ რომელიმე პატარა ქუჩაზე უხვევ და სრულიად შემთხვევით აღმოაჩენ მოედანს, კაფეს ან პატარა ბაზარს, სადაც უკვე გინდა, რომ ცოტა ხნით დარჩე.

Vieux-Nice, ძველი ნიცა, განსაკუთრებით მიყვარს თავისი ფერებითა და ხმაურით. ყვითელი, ნარინჯისფერი და მოწითალო ფასადები, პატარა აივნები, ერთმანეთში გადახლართული ქუჩები, კაფეების ტერასები და სამხრეთისთვის დამახასიათებელი დაუჩქარებელი ცხოვრება.

ნიცის სამზარეულოც ხმელთაშუაზღვისპირული გემოებითაა გაჯერებული. აქ აუცილებლად უნდა გასინჯოთ socca, salade niçoise, pan bagnat და pissaladière. ზეითუნის ზეთი, ახალი ბოსტნეული და მარტივი, ტრადიციული რეცეპტები ადგილობრივ სამზარეულოს ისეთივე მზიან ხასიათს აძლევს, როგორიც თავად ქალაქს აქვს. და ხშირად საუკეთესო სადილსაც სწორედ პატარა, ერთი შეხედვით არაფრით გამორჩეულ ადგილას აღმოაჩენ.

მაგრამ ნიცაში ჩემთვის ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ მას ერთდროულად აქვს ელეგანტურობაც და სიმარტივეც. ქალაქი გამორჩეულია ხელოვნების მემკვიდრეობითაც — აქ შეგიძლიათ მოინახულოთ მატისისა და მარკ შაგალის მუზეუმები, რომლებიც ნიცის კულტურული სახის მნიშვნელოვანი ნაწილია.