დღეს თითქმის ყველაფერი გვაჩქარებს.
შეტყობინებები. საქმეები. პასუხები. გეგმები. მუდმივი განცდა, რომ რაღაც უნდა მოვასწროთ, დავასრულოთ, გავაგზავნოთ, გადავწყვიტოთ.
ხშირად ისე ვცხოვრობთ, რომ დღის ბოლოს ვერც კი ვხვდებით, რომ დღის 99% ავტომატურ რეჟიმში გავატარეთ.
შენელება არ ნიშნავს ცხოვრებიდან გაქცევას, პასუხისმგებლობების მიტოვებას ან ნაკლების კეთებას.
შენელება ნიშნავს, რომ ყოველდღიურ რიტმში პატარა სივრცეს ქმნი საკუთარი თავისთვის — რათა რეაქტიული მდგომარეობიდან გადაერთო და გააცნობიერო, რას აკეთებ, რას გრძნობ და რა არის ახლა ნამდვილად მნიშვნელოვანი.
ეს არის უნარი, რომ საკუთარ თავს დროდადრო ჰკითხო:
„მართლა აუცილებელია, რომ ამას ახლავე ვუპასუხო?"
„მართლა სასწრაფოა ეს საქმე, თუ უბრალოდ მე შევეჩვიე მუდმივ სიჩქარეს?"
„ის რასაც ვაკეთებ, რასაც დროს ვითმობ, რამდენად არის ჩემი სურვილი?"
სწრაფ სამყაროში შენელება შეიძლება ძალიან პატარა მოქმედებით დაიწყოს.
არა ტელეფონის სამუდამოდ გამორთვით.
არამედ რამდენიმე წუთით, როცა საკუთარ ნერვულ სისტემას აძლევ სიგნალს: ახლა საფრთხე არ არის, შეგიძლია ცოტა შეანელო.
ერთი ტექნიკა, რომელიც შეგიძლია დღესვე სცადო
ამ ტექნიკას პირობითად შეიძლება ვუწოდოთ „სამწუთიანი პაუზა".
გამოიყენე მაშინ, როცა გრძნობ, რომ გონება ზედმეტად გადატვირთულია, გაღიზიანებული ხარ, ყველაფერზე სწრაფად რეაგირებ ან ერთი საქმიდან მეორეზე ისე გადადიხარ, რომ ვეღარ კონცენტრირდები.
პირველი ნაბიჯი — გაჩერდი.
არ არის საჭირო იდეალურ გარემოში იყო. შეგიძლია იჯდე სამუშაო მაგიდასთან, მანქანაში გაჩერდე, სამზარეულოში იდგე ან უბრალოდ რამდენიმე წუთით ტელეფონი გვერდზე გადადო.
შემდეგ, სამი წუთის განმავლობაში, ნელა ჩაისუნთქე დაახლოებით ოთხი წამის განმავლობაში და ამოისუნთქე დაახლოებით ექვსი წამის განმავლობაში.
არ აიძულო თავი ძალიან ღრმად ჩაისუნთქო. მთავარია, სუნთქვა იყოს მშვიდი და ამოსუნთქვა — ოდნავ უფრო გრძელი, ვიდრე ჩასუნთქვა.
ამ სამი წუთის განმავლობაში არაფრის „გადაწყვეტა" არ გჭირდება. უბრალოდ დააკვირდი:
- რას გრძნობ სხეულში?
- რამდენად დაძაბული გაქვს მხრები?
- რა ფიქრი გიტრიალებს ყველაზე ხშირად?
- რა არის ერთი საქმე, რომელიც რეალურად მნიშვნელოვანია ახლა?
შემდეგ კი საკუთარ თავს დაუსვი ერთი მარტივი კითხვა:
„რა არის ჩემი შემდეგი მშვიდი ნაბიჯი?"
არა ათი ნაბიჯი.
არა მთელი დღის გეგმა.
მხოლოდ ერთი შემდეგი ნაბიჯი.
შეიძლება ეს იყოს ერთი წერილის პასუხი. წყლის დალევა. ხუთი წუთით გასეირნება. ერთი დოკუმენტის გახსნა. ან უბრალოდ იმის გადაწყვეტა, რომ დღეს ყველაფრის დასრულებას არ მოსთხოვ საკუთარ თავს.
კვლევები მიუთითებს, რომ ნელი, რეგულირებული სუნთქვა შეიძლება დაეხმაროს ადამიანს დაძაბულობისა და შფოთვის სუბიექტური განცდის შემცირებაში. თუმცა ეს ტექნიკა არ არის სამედიცინო ან ფსიქოლოგიური მკურნალობის შემცვლელი — ის მხოლოდ მოკლე, ხელმისაწვდომი გზაა, რომ გადატვირთულ მომენტში საკუთარ თავს დაუბრუნდე.
შენელება ყოველდღიურ ცხოვრებაში
როცა დილით ტელეფონს პირველივე წუთებში არ ხსნი.
როცა ერთდროულად ათ საქმეს კი არ იწყებ, არამედ ერთს ამთავრებ.
როცა პასუხს მაშინვე არ წერ, თუ მისთვის დრო გჭირდება.
როცა თავს უფლებას აძლევ, რომ დასვენება არ ჩათვალო სიზარმაცედ.
როცა ხვდები, რომ მუდმივი სიჩქარე ყოველთვის პროდუქტიულობას არ ნიშნავს.
ზოგჯერ ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი სწორედ ის არის, რომ ცოტა ხნით გაჩერდე.
შენელება არ არის უკან დახევა. ეს არის საკუთარ რიტმთან დაბრუნება.
და სწორედ იქიდან იწყება უფრო ნათელი ფიქრი, უკეთესი გადაწყვეტილებები და ცხოვრება, რომელშიც შენ თავადაც ნამდვილად იმყოფები.